Tri Shnderrimet

Unë po ju flas për tri shndërrimet e shpirtit: për atë se si shpirti u bë gamile, se si deveja u bë luan dhe, më në fund, se si luani u shndërrua në fëmijë. Ka shumë gjëra të vështira për shpirtin, për shpirtin e të fuqishmit dhe të rezistentit, i aftë për të adhuruar: vetëm më të vështirën dhe më të rëndën e lakmon fuqia e tij. Zarathustra nuk i favorizon të dobëtit, nuk i inkurajon të ashtuquajturit të bindur. Ai nuk është dakord me Jezusin se “të lumturit janë të butë”, se “të lumturit janë të përulur”, se “të lumturit janë të varfër nga shpirti, sepse trashëgojnë mbretërinë e Zotit”. Ai është tërësisht për shpirtin e fuqishëm. Ai është kundër egos, por nuk është kundër krenarisë. Krenaria është dinjiteti i njeriut. Egoja është thelbi i rremë. Ato nuk duhen quajtur sinonime.