“Stina e stinëve” është një rrëfim për fëmininë që rrëfehet në vetën e parë dhe që mëton ta përmbledhë jetën me të gjitha dukuritë e saj, saqë përfitohet bindja se kemi të bëjmë me një rrëfim të dendur, me një rrëfim që manifeston frymën jetësore me tragjikë, komikë, ironi dhe vitalitet. Ajo është shtresa aksiologjike e rrëfimit, e cila mëton ta afirmojë konceptin se fëminia është “stinë e kaltër” dhe e vetmja fazë e lumturisë njerëzore, është një përmasë krejtësisht tjetër.”
libra shqiptar
libra te huaj
