Perendia E Lumit

Perëndia e lumit ka një vrull të pandalshëm», shkruan Observer. Dashuria e doktor Duraid in al Samma i departamentit Egjiptian të Antikiteteve hapi dhe hyri në një varr në bregun perëndimor të Nilit në luginën e Fisnikëve. Sidoqoftë dr. Simma e datoi varrin me mjaft saktësi në konfliktin e katastrofës së Egjiptit rreth vitit 1780 para Krishtit, teksa u sulmuan egërsisht prej Hyksosëve të tmerrshëm, me të cilët një shekull më vonë ndodhte procesi i bashkimit dhe i shkrirjes…
Një histori e bazuar fort tek dokumenti i shkruar, sikundër thotë personazhi kryesor që i shkroi ngjarjet pët 70 ditënet. Nuk zgjat shumë, po dëshira e tij është që ajo të zgjasë, ai e projekton atë si ëndërr për të ardhmen, prandaj është kaq i ngrohtë, i afërt, një brengë e ëmbël. Ne i besojmë asaj historie. Te ky besim është fshehur një perëndi, por jo ajo që quhet perëndi e lumit që mund të quhej edhe miku i jetës. Wilbur Smithi e shkroi këtë roman me besnikëri historike, së cilës nuk i është ndarë kurrë, për të krijuar një pamje të plotë të lavdisë së mrekullueshme egjiptiane. Ai ndjeu se po ngacmohej seriozisht edhe për të ardhmen, sepse historia ecën në rrugën plot dredha por të pagabueshme të historisë. Personazhet e zotërojnë jetën, e mbajnë të thuash nën këmbë, plot zemër njerëzore, pasion dhe këmbëngulje. Sa e vështirë duhej të qe jeta asaj kohe, ndërsa qe­shet e qahet, plot ëndje dhe kujdesje shpirtërore, epsh dhe aromë magjie dhe nganjëherë madje e përmbytur nga një bryllësi e pashmangshme që të ndjell ëndërrim e madhështi. Kishte shumë gjëra të çuditshme ajo botë e lashtë. E trishtuar, po edhe për të qeshur. Dhe kështu ajo botë e përmbytur në tragjedinë e përdit­shme të kohës dhe një e qeshur e përbindshme…